Van het atelier in Heerlen tot 128 miljoen kilometer in de ruimte: het verhaal van de RO Space, de unieke samenwerking met André Kuipers en de ESA-missie die geschiedenis schreef.
Mijn verhaal begint niet in een sterrenwacht of een hightech laboratorium, maar in mijn eigen atelier in Heerlen. Daar, te midden van de rust van het ambacht, ontwikkelde ik een Shock-System® waar ik in geloofde. Een systeem dat het hart van een horloge beschermt tegen krachten die we op aarde zelden ervaren. Ik wist dat we iets unieks in handen hadden, maar dat dit systeem ons tot buiten de dampkring zou brengen? Dat had ik toen alleen nog maar durven dromen.
Hieronder neem ik u mee op de reis van de R.O. Space: van de eerste schets in Limburg tot 128 miljoen kilometer in de ruimte.
De zoektocht naar wetenschappelijke bewijslast
Als horlogemaker vertrouw je op je gevoel en je expertise, maar voor een innovatie zoals ons Shock-System® wilde ik meer. Ik wilde de zekerheid van de wetenschap. Daarom zocht ik TNO op voor rigoureuze valtesten. De resultaten overtroffen mijn eigen verwachtingen: waar een regulier uurwerk de strijd staakte na een val van 90 centimeter, liep ons horloge na een val van bijna twee meter nog exact in de range.
Die resultaten openden deuren waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Mijn discussies met professoren over G-krachten brachten me uiteindelijk bij de European Space Agency (ESA). Daar, tussen de indrukwekkende centrifuges en testopstellingen, begon het besef in te dalen: we waren bezig met iets dat de grenzen van de traditionele horlogerie zou gaan verleggen.
Een ontmoeting die alles veranderde
Het was bij de ESA dat ik André Kuipers ontmoette. Ik herinner me hem als een man met een enorme diepgang en een oprechte fascinatie voor techniek. Hij zag direct dat mijn Shock-System® niet alleen relevant was voor horloges, maar potentie had voor de hele ruimtevaart.
Toen André me vroeg wat ik voor hem persoonlijk kon betekenen tijdens zijn missie, voelde ik een diepe trots. Hij vertelde me over de uitdagingen in het ISS: hoe je door de enorme snelheid – 28.000 kilometer per uur – elk gevoel voor tijd verliest. Je ziet de zon veertien keer per dag opkomen. Voor hem bouwde ik twee specifieke complicaties: de Orbit Time Counter en een Day & Week Counter. Het was voor mij een eer om instrumenten te maken die een Nederlandse astronaut daadwerkelijk zouden ondersteunen tijdens zijn werk in de ruimte.
De eisen van de kosmos: Carbon en precisie
Iets de ruimte in sturen is een oefening in uiterste discipline. Elke gram telt; elke reflectie kan storend zijn. Daarom koos ik voor carbon fiber. Dit materiaal bood me alles wat de missie vereiste: het is extreem licht, antistatisch en geeft geen weerspiegeling.
Onder de carbon behuizing schuilt het Valjoux 7750 kaliber, dat we door talloze aanpassingen en verfijningen tot de chronometernorm hebben gepolijst. We hebben zelfs een keramisch lager ingebouwd om de slijtage bij die extreme snelheden te minimaliseren. Het was een technisch proces waarbij geen enkel detail te klein was om te negeren.
128 miljoen kilometer later
Ik zal de dag van de landing in Noordwijk nooit vergeten. Terwijl André in zijn capsule de dampkring binnendrong en de enorme G-krachten op hem en het horloge inbeukten, hield ik mijn adem in. Het is bijna onvoorstelbaar dat een mechanisch instrument na zo'n reis nog perfect loopt.
In totaal zijn de horloges 193 dagen in de ruimte geweest. In die tijd hebben ze meer dan 128 miljoen kilometer afgelegd. Toen we het horloge na de missie weer in handen kregen en opnieuw testten, bleek het nog steeds feilloos te functioneren. Dat we daar een officieel certificaat van hebben mogen maken, zie ik als de kroon op mijn werk.
Een tastbare herinnering aan een grensverleggende missie
Er zijn slechts twee exemplaren die deze reis daadwerkelijk hebben gemaakt. Eén horloge is bij André gebleven, als trouwe metgezel van zijn missie. Het andere exemplaar koesteren wij in onze winkel in Heerlen. Het herinnert ons er dagelijks aan dat we, als Nederlands familiebedrijf, een bijzonder stukje geschiedenis hebben mogen schrijven.
De technologie die we voor deze unieke missie hebben ontwikkeld, vormt nu de basis voor onze R.O. Space collectie. Of de uitvoering nu in staal, titaan, keramiek of edelmetaal is; elk horloge draagt datzelfde DNA van innovatie en doorzettingsvermogen in zich.
Dat wij erin zijn geslaagd om het eerste mechanische horloge van eigen bodem in de ruimte te krijgen, vervult me met een diepe, stille trots. De First Dutch Watch in Space is voor mij het ultieme bewijs dat toewijding en vakmanschap vanuit een atelier in Heerlen geen grenzen kennen – zelfs niet de grens van onze eigen atmosfeer.